Bengal Kedisi

Kişilik & Karakter Özellikleri

Bengaller son derece dikkatli kedilerdir. Bu dikkatleri yüksek zekâ seviyeleri ile birleşerek öğrenmeyi kolay kılar. Yeni davranışlar öğrenmekten oldukça keyif alırlar. Bu da, Bengellari eğitmeyi son derece kolaylaştırır ve eğitim zamanlarını stresli değil keyifli anlara dönüştürür. Ev içerisinde diğer pek çok kedinin öğrenmesi güç şeyleri bile öğrenebilecek zekâya sahiptirler. Onları ev içerisinde iyi bir arkadaş yapan temel özelliklerinden biri de işte bu yüksek zekâ ve öğrenme kabiliyetleridir. Evdeki genel geçer değişiklikleri bile fark edebilme yetenekleriyle bilinirler. Bengaller, soyağacındaki diğer vahşi akrabaları gibi özgürlüklerine düşkün kedidirler. Bu nedenle kısıtlanmayı hiç sevmezler. Bu davranış özellikleri Bengellare özgü değil, çoğu aktif ırkta görülebilen tipik bir özelliktir. Şaşırtıcı bir bilgi de; Bengallerin suyu seven kediler olmasıdır. Özellikle de akan bir su varsa. Bazıları yalnızca patisini musluğun altına sokarken, bazıları da küvette ya da duşun altında oyunlar oynamaya çalışabilir. Ancak, Bengallerin bu su sevdası uzun vadede pek de iyi bir şey değildir. Zira Bengal sahibi kişilerin kedilerine mutfak tezgâhına çıkmamaları yönünde zorlu bir eğitim vermesi kaçınılmazdır. Yoksa tezgâh üzerindeki tabaklar, bardaklar devrilebilir. Bununla birlikte klozet kapağı gibi yerleri de kapalı tutmak iyi olacaktır.

Tarih

Bengal cinsi kediler, evcil kediler ile (Felis silvestris catus) leopar desenli Pars kedilerinin melezleri olarak ortaya çıkmıştır. Pars kedisi, daha büyük gövdeli, gözleri kıpır kıpır, belirgin bıyıkları, uzun bacakları ve parlak leopar desenli benekleri ile tıpkı minyatür bir leopar kedi gibi görünür. Bengal cinsi kedilerin ortaya çıkması da henüz bir evcil hayvan mağazasından (pet shop) dişi bir Pars kedisinin satın alınmasıyla başlamıştı. Bugünün aksine, o zamanlar Pars kedileri yalnızca Amerika Birleşik Devletleri’ndeki evcil hayvan satışı yapılan mağazalardan satın alınabiliyordu. Pars kedisinin satın alınmasındaki amaç yeni bir kedi türü yaratmak değildi. Ta ki o yıllar Amerikalı kedi yetiştiricisi Jean Mill’in benzersiz bir evcil hayvan istemesine kadar. Birkaç yıl aradan sonra, Mill, evcil kedi ile leopar desenli Pars kedisinin çiftleştiğini ve bunun sonucunda yaşanan doğuma tanıklık etmişti. Bu doğumdan yalnızca “Kin-Kin” adında dişi bir yavru kedi hayatta kalmayı başarmıştı. Jean Mill bunun üzerine melez yeni bir cins ortaya çıkarmanın Pars kedilerinin kötü durumuna fayda sağlayacağına kanaat getirmişti. Ardından kolları sıvayıp işe koyulan Jean Mill ikinci bir çiftleştirme ile birkaç yavru melez kedi daha elde etti. İlk melez yavru kediler genellikle vahşi akrabalarına benzer şekilde gergin ve utanç kediler olarak büyüdüler. Aradan geçen birkaç yılın sonunda tekrar tekrar doğan yavru melez kediler, Pars kedilerinden birkaç nesil uzakta olduktan sonra ancak mizaç olarak tatlı ve uysal bir hale gelebilmişti. Takvimler 1985 yılını gösterdiğinde ise bugün evcil bir kedi haline gelen Belgal cinsi kediler artık yeterli nesle sahiptiler. Mizaç olarak da tamamen evcil olduklarını ve evdeki hiçbir aile üyesi için tehlike oluşturmadığını kanıtlayarak kabul gördüler. Bugün ise Bengaller dünyanın her yerinden kendisine ilgi duyan pek çok takipçiye sahiptir. Bu ilginin altında elbette leopar desenli egzotik görünümleri, yüksek zekâ seviyeleri ve sahiplerine karşı olan sevgi ve bağları önemli rol oynamaktadır.

Vücut

Uzun ve yeterince iri bir gövdeye sahip olan Bengaller, sağlam kemik yapılarıyla dirençli bir ırktır. Özellikle erkek Bengal kedilerin kas yapısı bu ırktaki kediler arasındaki en ayırt edici özelliklerinden biridir.